Jaulas, pájaros y bolígrafos.

«Cuentos de la orfebre» engloba una serie de ilustraciones realizadas con bolígrafos de colores y tinta china sobre papel, entre los años 2012 y 2014. La orfebre es mi alter ego, un ser que habita el mundo mágico y onírico de los cuentos. La orfebre canta, libera pájaros enjaulados para que también canten, y te invita a jugar con las filigranas que ha creado, a buscar en tu imaginación esa historia que permanece oculta esperando a ser rescatada.

Los «Cuentos de la orfebre» estarán todo el mes de noviembre en la tienda-galería «O Faiado» de Ribeira. En diciembre recogerán sus bártulos, al igual que los antiguos contadores de cuentos, y se instalarán en el Centro Social de Boiro.

En ambos espacios no se exponen los originales, pero las reproducciones que habitarán sus paredes, enmarcadas en color plata y cáñamo, son todas diferentes. Tras el proceso de escaneado e impresión volví a retocar cada reproducción hasta que sentí que exhalaba la misma vida y autenticidad de un original. Son copias numeradas, firmadas y en algunos casos historiadas: las letras que sugieren el principio de un cuento («Erase una vez…) bailan como arabescos rodeando la imagen, haciendo de la literatura un juego pictórico.

Invito al espectador a entrelazar su imaginación y sus vivencias personales con el mundo pleno y simbólico de los cuentos. Un mundo de imágenes metafóricas universales, que aparece en los sueños de cualquier ser humano desde que el mundo es mundo, que traspasa las diferencias culturales e históricas para instalarse en ese imaginario colectivo común. «Todo cuanto en el universo existe es una metáfora de lo trascendente», recuerdo haber leído una vez… Así que, aquí os dejo los demás «pájaros»:

«CUENTOS DE LA ORFEBRE». SERIE 1.

«CUENTOS DE LA ORFEBRE». SERIE 2.

«Cuentos de la orfebre». Exposición de Pilar Ageitos.

"Cuentos de la orfebre". Exposición de Pilar Ageitos. O Faiado (Ribeira). Noviembre 2014

» La orfebre ha creado estas ilustraciones para ti, línea a línea, trazo a trazo, tejiendo sobre el papel frágiles filigranas. Cada ilustración esconde un cuento, una historia que jamás existió: sólo existen imágenes evocadoras y un título elegido al azar. La orfebre te invita a jugar, a buscar en tu imaginación esa historia que permanece oculta, esperando a ser rescatada… por ti. «

«RE CUERDOS». El alma encantada.

¿Qué fragmentos de la vibrante luz de nuestras vivencias registra la memoria?
¿Qué sobrevive y qué queda fuera de las huellas registradas?
¿Qué destellos se convierten en recuerdos?
¿Se suceden siempre igual o cambian y varían, como si cobrasen vida propia en el fondo de esa laguna llamada alma?

«Nebulosas sin razón,
despiertan el corazón
y liberan de todo mal
la realidad consensuada.
Si las onduladas olas
de aquellos a los que amamos fuesen eternas,
no tendríamos más remedio que fallecer,
nos ahogaríamos con tanta ternura.
Ni los pisos almibarados de la mañana poseen tanta cordura.
Seamos amigos de aquellos que sólo tienen un deseo: SER «.

Pilar Ageitos y el alma encantada.

 

«DE FIBRA SENSITIVA». Creadoras Barbanza. A exposición.

Nesta ocasión o texto que presento a continuación non é meu. Encarna Pego tivo a xentileza de escribir o texto de presentación desta exposición na que participo xunto con 10 creadoras máis. Tamén compartiu co grupo de mulleres que participamos nesta colectiva, todos os intercambios creativos e reflexións previas á realización desta exposición. A continuación, o texto de Encarna Pego:

«Despois de varios meses de preparación imos poder presenciar a exposición “De fibra sensitiva”, con obras dun colectivo de mulleres creadoras de Barbanza.

As 11 artistas que compoñen o grupo propuxéronse, ao tempo que creaban as obras para esta exposición -que ten como fío condutor o tema das relacións afectivas-, realizar encontros periódicos co fin de intercambiar experiencias, compartir inquedanzas e sensacións e sobre todo reforzar os lazos de amizade entre elas. Os encontros foron abertos e todos diferentes. Case ningunha acudiu a todos e mesmo algunha das artistas non puido estar en ningún por diversas causas.

Entendín esas xuntanzas coma un acto de complicidade e xenerosidade, pois sendo o feito de creación algo individual e íntimo, ás veces motivo de rivalidade entre artistas, as nosas protagonistas deron un paso adiante. Racharon ese muro e fixeron o esforzo de reunirse para compartir mantel e mesa de traballo; saborear os froitos de cada estación, escoitar a natureza e escoitarse a si mesmas, e plasmar no lenzo un mundo de sensacións multicolor que van entregar ao público durante o mes de agosto.

Artistas con diferente formación, técnicas diversas e materiais variados van pór diante de nós un abano de pezas no que caben todos os gustos e tendencias, desde o naïf ao expresionismo abstracto, do debuxo realista ao neoplasticismo, ou do surrealismo ao eclecticismo, sen esquecer a fotografía e a influencia do cine e das novas tecnoloxías. Veremos lenzos heteroxéneos que tentarán seducirnos e sacudir calquera dos nosos cinco sentidos, ou seis -son mulleres.

Percibiremos o bico dos namorados, ou non. Que me din da relación da lúa e o sol, ou do ceo e a terra, o mar e as rochas? Presupoño todo iso cunha verdade intimista e uns grafismos envolventes e reivindicativos. Espero que este grupo de artistas, que temos o luxo de ver agora en conxunto aínda que seguen camiños dispares, nos fagan gozar a tod@s coa súa percepción e recreación dos afectos (e das afeccións). Pronto se levantará o telón e…A gozar!!!»

Encarna Pego